Waarom veert de ene mens terug en de andere niet?
- lustulla

- 14 uur geleden
- 4 minuten om te lezen
Voor als 't snel moet gaan. 😉 Na mijn kankerdiagnose bleef ik doorgaan zoals ik kon: bewegen, stappen zetten, altijd met dat vleugje humor erbij. Maar gaandeweg begon één vraag te knagen: waarom lukt dat niet iedereen?
Veerkracht is geen simpel “sterk zijn”. Het is een mix van genen, persoonlijkheid, omgeving en steun. En soms gewoon: vandaag al overeind proberen blijven.
Misschien ligt de vraag dus niet bij “ben je sterk genoeg?”, maar bij “wat heb jij nodig?”
Je kent ze wel, die inspirerende quotes. "What doesn't kill you, makes you stronger."
Klinkt goed. Kort. Krachtig. Ideaal voor op een T-shirt of een Instagram-post met een zonsondergang op de achtergrond.
Maar klopt het eigenlijk? Ik vraag het me af.
Waarom lukt het sommige mensen wel en andere niet?
Toen ik zelf een kankerdiagnose kreeg, heb ik me ergens wel achter die uitspraak verscholen. Niet bewust, denk ik. Ik bleef bewegen, bleef stappen zetten, probeerde positief te blijven en liet zelfs af en toe wat humor toe. Misschien hielp mijn sportieve achtergrond wel om me sterk te houden. Misschien ook niet. Ik weet het eerlijk gezegd niet. En ja, er waren natuurlijk ook dagen waarop ik dacht dat een dutje ook al een volwaardige prestatie was.
Hoe meer mensen ik ontmoet, hoe vaker ik me afvraag: waarom lukt het sommige mensen wel en andere niet?
Is veerkracht misschien een talent?

Je kent waarschijnlijk wel mensen die door het leven lijken te wandelen alsof ze een ingebouwde schokdemper hebben. Problemen? Komt goed. Tegenslag? We vinden wel een oplossing. File op de ring? Ach, extra tijd om naar de radio te luisteren.
En dan zijn er van die dagen waarop jij denkt: "Als mijn koffie nu ook nog omvalt, dan verhuis ik naar een onbewoond eiland😫."
Laat ons eerlijk zijn: het leven heeft soms een bijzonder creatieve manier om dingen op je pad te gooien. We hebben het niet altijd in de hand.
Volgens de wetenschap is veerkracht echter geen aangeboren superkracht die sommige mensen wel en andere niet krijgen. Het is een samenspel van verschillende factoren: je genen, je persoonlijkheid, je ervaringen en de steun van mensen rondom je.
Veerkracht lijkt op mentale flexibiliteit.
Niet zozeer de vraag of je sterk genoeg bent om niet te breken, maar of je jezelf kunt aanpassen wanneer het leven plots beslist om alle regels te veranderen.
Na de behandeling begint soms een ander verhaal
Dat is misschien wel een van de vreemdste fases in het kankerverhaal.
De therapieën stoppen. De controles worden minder frequent. Mensen rondom je halen opgelucht adem. "Eindelijk terug naar normaal."
Alleen werkt het vaak niet zo. Je neemt onzekerheid mee. Soms vermoeidheid. Soms klachten die niet meteen verdwijnen. Soms de vraag of elk pijntje iets betekent of gewoon... een pijntje is.
Dat betekent niet dat alles alleen van jezelf moet komen.
Als ik mij slecht voel, doe ik dan iets verkeerd?
Ook daar stel ik me vragen bij.
We horen vaak dat je positief moet blijven, moet bewegen, gezond moet leven en actief aan de slag moet gaan. En daar zit zeker iets in. Maar als ik mij slecht voel, doe ik dan iets verkeerd?
Onderzoek toont aan dat mensen die zelf manieren zoeken om met klachten om te gaan – zoals bewegen, ademhalingsoefeningen, ontspanning, gesprekken voeren – zich vaak minder machteloos voelen. Ze krijgen opnieuw een gevoel van controle. Maar dat betekent niet dat alles alleen van jezelf moet komen.
Misschien moeten we minder vragen waarom iemand niet veerkrachtig genoeg is. En vaker vragen wat die persoon nodig heeft. Want niemand bouwt veerkracht alleen. Relaties helpen. Verbondenheid helpt. Mensen die luisteren helpen. Soms helpt zelfs iemand die gewoon zegt: "Dat lijkt me lastig."
Betekent veerkracht dat je blijft vechten?
Lange tijd dacht ik dat veerkracht betekende dat je bleef doorzetten. Altijd vooruit. Niet opgeven.
Maar ondertussen denk ik dat er nog iets anders bij hoort. Accepteren. Niet alles leuk vinden. Niet alles goedpraten. Maar erkennen dat iets er is. Dat er onzekerheid is. Dat er bijwerkingen zijn. Dat sommige dingen tijd vragen.
Hoe meer weerstand je biedt aan alles wat er niet zou mogen zijn, hoe vermoeiender het soms wordt?
En jij?
Misschien beschouw je jezelf als een veerkrachtig persoon. Misschien helemaal niet. Misschien hangt het af van de dag waarop ik het je vraag.
Wat ik ondertussen geleerd heb, is dat veerkracht geen talent is dat sommige mensen krijgen en andere niet. Het kan groeien. Door ervaringen. Door anderen rondom jou. Door kleine stappen.
En soms begint dat groeiproces met iets verrassend eenvoudigs: hulp vragen.
Want laten we eerlijk zijn: die stap zetten vraagt soms meer veerkracht dan alle stappen die daarna komen.
___
Heb je hulp nodig om de eerste stappen te zetten? Geen zorgen, je hoeft het niet alleen te doen. Ik ben er om je te begeleiden, op een manier die bij jou past: prettig, zonder druk en volledig afgestemd op wat voor jou haalbaar is. Samen vinden we een weg die goed voelt voor jou.
Geef me een belletje op 0491 73 42 04 of stuur een mail naar lust.ulla@gmail.com en dan leer ik jou graag beter kennen!




Opmerkingen